Upamiętnienie bohatera

Mural mjr Tadeusza Zielińskiego

11 września, w sobotę nastąpiło uroczyste odsłonięcie muralu, upamiętniającego majora Tadeusza Zielińskiego. Mural powstał na ścianie budynku, należącego do rodziny Zielińskich, natomiast obecnie jest to siedziba fundacji. Jest to Fundacja Pomocy Edukacyjnej dla Młodzieży im. Heleny i Tadeusza Zielińskich w Jarosławiu. W odsłonięciu muralu uczestniczyli przedstawiciele tejże fundacji a także przedstawicielka rodziny Elżbieta Zielińska-Król. Nie zabrakło także Jarosława Pagacza oraz Stanisława Kiełbowicza.

Jak przebiegała uroczystość?

Uroczystość rozpoczęła się od wciągnięcia na masz flagi Polski oraz odśpiewania hymnu państwowego. Następnie glos zabrał ksiądz prałat Marcin Bocho. Mówił on o tym jak wielkie znaczenie ma Fundacja Pomocy Edukacyjnej, natomiast mural poświęcił archiprezbiter Andrzej Surowiec. Potem porucznik Maciej Kołodziej odczytał Apel Poległych. Salwę honorową oddali żołnierze z Garnizonu Jarosław, natomiast zaproszeni goście złożyli kwiaty przed muralem.

W odsłonięciu muralu uczestniczyli sami znamienici goście. Wystarczy wspomnieć chociażby posła Tadeusza Chrzana czy starostę jarosławskiego Stanisława Kłopota. Pojawili się także przewodniczący Rady Miasta Jarosław Szczepan łąka oraz sekretarz gminy Chłopice Marzena Blok. Prócz nich udział wzięli: Iwona Zelwach, prezes Jarosławskiego Stowarzyszenia „Ocalić przeszłość dla przyszłości”, Tadeusz Słowik prezes Jarosławskiego Stowarzyszenia Miłośników Jarosławia, oraz przedstawiciele służb mundurowych.

Kim był bohater?

Major Tadeusz Zieliński urodził się w Jarosławiu w 1893 roku. Tu ukończył liceum, natomiast później studiował we Wiedniu. Studiowanie prawa i ekonomii na Akademii Handlowej przerwał mu wybuch I wojny światowej. Od 1914 roku służył w armii austriackiej, gdzie ukończył szkołę oficerów rezerwy. Od 1916 roku w stopniu podporucznika. Po I wojnie światowej wstąpił do Wojska Polskiego, natomiast w 1919 roku awansował na stopień porucznika. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej oraz polsko-ukraińskiej. W 1939 roku bronił kraju w stopniu kapitana. Zamordowany w 1940 roku w Katyniu, natomiast w 2007 roku pośmiertnie awansowany na stopień majora.